In enkele maanden tijd hebben de Verenigde Staten de rode loper uitgerold voor stablecoins. De GENIUS Act, die door velen wordt toegejuicht, heeft juist tot doel deze te reguleren en zou zeer binnenkort van kracht moeten worden. Maar zijn dit echt goede bedoelingen? Of zou dit uiteindelijk allemaal zijn opgezet om de schulden te redden en de grootste banken te bevoordelen?
Stablecoins exploderen. Maar waarom?
Sinds begin 2021 kennen stablecoins een sterke groei en zijn ze langzaamaan een onmisbaar onderdeel van de cryptomarkt geworden. Deze unieke cryptomunten zijn gekoppeld aan een activum, vaak een valuta zoals de dollar of de euro.
Bijna altijd de dollar trouwens: op het moment van schrijven hebben stablecoins een marktkapitalisatie van 264 miljard dollar. Van dit bedrag is 256,5 miljard dollar aan stablecoins gekoppeld aan de dollar, met de giganten Tether en Circle aan het roer.
De eerste, de historische leider in de sector, heeft met zijn USDT een marktkapitalisatie van 158 miljard dollar. Circle, de eeuwige nummer twee, heeft met de USDC een kapitalisatie van 62 miljard dollar.
Sinds kort worden stablecoins in de Verenigde Staten geprezen, zowel door banken als door bedrijven. De reden hiervoor is de versoepeling van de regelgeving die zich aftekent sinds Donald Trump president is, met name door de onlangs door de Senaat aangenomen GENIUS Act. Zelfs Scott Bessent, de Amerikaanse minister van Financiën, lijkt enthousiast over de opkomst van stablecoins:
Recent reporting projects that stablecoins could grow into a $3.7 trillion market by the end of the decade. That scenario becomes more likely with passage of the GENIUS Act.
A thriving stablecoin ecosystem will drive demand from the private sector for US Treasuries, which back…
— Minister van Financiën Scott Bessent (@SecScottBessent) 17 juni 2025
Recente rapporten voorspellen dat stablecoins tegen het einde van het decennium een marktwaarde van 3,7 biljoen dollar kunnen bereiken. Dit scenario wordt waarschijnlijker met de goedkeuring van de GENIUS Act. Maar bovenal benadrukt Scott Bessent één ding: “Een bloeiend ecosysteem van stablecoins zal de vraag van de particuliere sector naar Amerikaanse staatsobligaties, die deze munten ondersteunen, stimuleren. Deze nieuwe vraag zou de financieringskosten van de overheid kunnen verlagen en helpen de staatsschuld onder controle te houden. “
Een begin van een antwoord op de vraag die Arthur Hayes, medeoprichter van BitMEX, in zijn laatste blogpost stelt:
Waarom is Scott Bessent zo optimistisch over stablecoins? Waarom kreeg de ”Genius Act” steun van beide partijen? Zijn Amerikaanse politici echt begaan met financiële vrijheid, of zit er iets anders achter? Misschien vinden ze het in abstracte zin wel belangrijk, maar nobele idealen zijn geen drijfveer voor actie.
“Er moet een andere, meer realistische reden zijn voor deze ommezwaai ten aanzien van stablecoins”, voegt hij eraan toe.
De Amerikaanse staatsschuld als achtergrond
Om zijn woorden te staven, haalt Arthur Hayes enkele feiten in herinnering. Door ongebreidelde uitgaven bevinden de Verenigde Staten zich in de volgende situatie:
- De overheidsuitgaven exploderen (met name op het gebied van veiligheid, door de betrokkenheid van de VS in Oekraïne en het Midden-Oosten);
- De belastingen houden geen gelijke tred;
- De enige uitweg is schulden maken.
Dit is niet specifiek voor de Verenigde Staten, zoals blijkt uit de volgende grafiek. De rendementen op 30-jarige obligaties behoren echter tot de hoogste, wat wijst op een verlies van vertrouwen van kredietnemers in het terugbetalingsvermogen van de staat.
Bovendien is sinds 2022 een einde gekomen aan de kwantitatieve versoepeling: de Fed kan niet langer op grote schaal staatsobligaties opkopen zoals ze dat na 2008 deed, terwijl ze de rente op een zeer laag niveau handhaafde.
Ten slotte is volgens Arthur Hayes de liquiditeitsbron van het Reverse Repo Program (RRP), dat financiële instellingen in staat stelt hun geld tijdelijk bij de Fed te deponeren in ruil voor staatsobligaties of MBS (Mortgage-Backed Securities), met een klein rendement, bijna opgedroogd.
Dit mechanisme, dat het stokje heeft overgenomen na een periode van openlijke kwantitatieve versoepeling, maakte het mogelijk de stabiliteit van het Amerikaanse monetaire stelsel te handhaven. Nu deze “geheime troef” niet meer beschikbaar is, welke oplossing is er dan om de markten te redden?
Stablecoins: duizenden miljarden voor schatkistcertificaten
Hier komen stablecoins om de hoek kijken. “De ‘too big to fail’-banken hebben aanzienlijke reserves (deposito’s, reserves bij de Fed). Ze zouden tot 6.800 miljard dollar in T-bills kunnen pompen als ze stablecoins mogen uitgeven”, aldus Arthur Hayes.
Terwijl banken tussen 2020 en 2022 werden aangemoedigd om massaal langlopende schatkistcertificaten op te kopen, heeft de plotselinge stijging van de rente sommige van hen failliet doen gaan. De banken die nog overeind staan, zijn dan ook minder geneigd om zich bloot te stellen aan Amerikaanse schulden.
Wat ze nu zoeken, zijn meer liquide, minder risicovolle activa die rendement opleveren. Kortlopende T-bills voldoen aan deze criteria. Maar bovenal bieden stablecoins een perfect kanaal om ze aan te houden en tegelijkertijd te voldoen aan een logica van operationele rentabiliteit.
JPMorgan, de grootste bank van de Verenigde Staten, heeft dit goed begrepen: zij heeft onlangs de lancering officieel aangekondigd van de JPMD, een deposit token die zal worden aangeboden op layer 2 Base en voorlopig voorbehouden is aan institutionele beleggers.
Zoals Arthur Hayes in herinnering brengt, zal de versoepeling van de Supplemental Leverage Ratio (SLR), die binnen zes maanden moet worden ingevoerd, het mogelijk maken dat banken minder kapitaal hoeven vast te houden ten opzichte van hun T-bills. Deze maatregel zou tot 5.500 miljard dollar aan liquiditeit vrijmaken op de balansen van banken.
Met deze liquiditeit kunnen grote banken op grote schaal kortlopende schatkistcertificaten kopen en tegelijkertijd steeds meer stablecoins uitgeven, die op termijn de klassieke deposito’s zouden moeten kannibaliseren.
Dit is een win-winsituatie: banken kopen Amerikaanse schuld terug en verlagen tegelijkertijd hun enorme nalevingskosten, bijvoorbeeld door de analyse van on-chain transacties te automatiseren met AI. Zo wordt een door een bank uitgegeven stablecoin een indirecte koper van staatsschuld.
Een goed geoliede machine, ontworpen om de hegemonie van de banken te handhavenBovendien zijn sommige maatregelen van de GENIUS Act niet onbelangrijk. Ze garanderen het oligopolie van de grootste Amerikaanse banken, die nauw samenwerken met de overheid, met name door Big Tech te verbieden hun eigen stablecoin uit te geven, waardoor ze verplicht zijn om samen te werken met… een bank.
Ten slotte, zoals Arthur Hayes opmerkt, genieten FinTechs zoals Circle en kleine banken geen overheidsgarantie op hun verplichtingen, in tegenstelling tot grote banken. “Als mijn moeder ooit een stablecoin zou gebruiken, zou dat er een zijn die is uitgegeven door een TBTF-bank. Boomers zoals zij zullen nooit een FinTech of een kleine bank voor dit doel gebruiken, omdat ze deze niet vertrouwen vanwege het ontbreken van een staatsgarantie”, zegt hij.
Kortom, stablecoins zouden banken in staat stellen om:
- Geen deposito’s te verliezen die naar concurrenten (FinTech, enz.) zouden kunnen gaan;
- De nalevingskosten te verlagen;
- Geen rente te betalen;
- Rendement te behalen via kortlopende T-bills;
- Hun beurskoers te laten stijgen.
“Het Trojaanse paard van de stablecoins bevindt zich al in het fort, en wanneer het zich opent, zal het niet gewapend zijn met libertaire dromen, maar volgeladen met liquiditeiten voor de aankoop van schatkistcertificaten om de aandelen opgeblazen te houden, de tekorten te financieren en de babyboomers in slaap te houden”, concludeert hij.
