Wit-Rusland heeft zojuist een beslissende stap gezet op het gebied van cryptovaluta door officieel een wettelijk kader voor „cryptobanken“ in te voeren. Decreet nr. 19, ondertekend door president Alexander Loekasjenko, beschrijft de voorwaarden voor de vergunningverlening aan en het toezicht op deze nieuwe financiële instellingen, die in staat zijn om traditionele bankactiviteiten te combineren met activiteiten op het gebied van cryptovaluta.
Wat is een Wit-Russische cryptobank?
Dit weekend heeft Wit-Rusland officieel een wettelijk kader voor „cryptobanken” ingesteld. Op 16 januari ondertekende de Wit-Russische president Alexander Loekasjenko namelijk decreet nr. 19 betreffende „cryptobanken en bepaalde kwesties met betrekking tot het toezicht op het gebied van [cryptovaluta]”.
Volgens het persbericht “heeft dit document tot doel het imago van Wit-Rusland als toonaangevend land op het gebied van financiële informatietechnologieën te versterken en voorziet het in het creëren van gunstige voorwaarden voor de activiteiten van cryptobanken op het nationale grondgebied”.
Overeenkomstig de gegeven beschrijving wordt een cryptobank gedefinieerd als “een onderneming […] waaraan het recht is verleend om activiteiten waarbij gebruik wordt gemaakt van […] [cryptovaluta’s] te combineren met het verrichten van bank-, betalings- en andere daarmee verband houdende financiële transacties”.
Om tot de markt te worden toegelaten, moet een cryptobank eerst worden erkend binnen het High-Tech Park (HTP), een speciale economische zone die onder direct toezicht van de staat staat.
Het bedrijf moet tevens formeel worden geregistreerd bij de Nationale Bank van de Republiek Wit-Rusland, door middel van inschrijving in het officiële register van cryptobanken. Deze stap stelt de centrale bank in staat de toegang tot de markt te controleren en haar bevoegdheden op het gebied van binnenlandse veiligheid (witwassen van geld en terrorisme in het algemeen) uit te oefenen.
Bovendien zal de cryptobank onderworpen zijn aan twee aanvullende regelgevingen. Enerzijds moet zij zich houden aan de wetgeving die van toepassing is op kredietinstellingen en niet-bancaire financiële instellingen. Met andere woorden: normen die vergelijkbaar zijn met die van het traditionele financiële stelsel.
Anderzijds moet zij zich ook houden aan de besluiten van de Raad van Toezicht van het High-Tech Park. Deze raad vervult een specifieke toezichthoudende rol op het gebied van technologie en innovaties.
Het doel is deze entiteiten in staat te stellen “hun klanten innovatieve financiële producten aan te bieden die zowel de voordelen van klassieke banktransacties combineren met de technische geavanceerdheid, snelheid en het gebruiksgemak van transacties waarbij gebruik wordt gemaakt van [cryptovaluta]”.
Een geschiedenis vol paradoxen
Als voormalige Sovjetrepubliek onderhoudt Wit-Rusland nog steeds zeer nauwe banden met Rusland. Daardoor ondergaat Minsk, net als Moskou, de westerse sancties.
In deze context ziet president Alexander Loekasjenko cryptovaluta als een uitweg. Begin september riep hij, in een toespraak tot de commerciële banken en de centrale bank, deze laatste op om de acceptatie van cryptovaluta te bevorderen.
Net als Rusland heeft Wit-Rusland al enkele jaren een nogal ambigue houding ten opzichte van cryptovaluta. In april 2019 stelde de president voor om de overtollige energie van de eerste kerncentrale van het land te gebruiken voor het minen van Bitcoin. Een voorstel dat in februari 2021 door het ministerie van Energie werd herhaald.
Vervolgens kondigde het ministerie van Binnenlandse Zaken in juli 2023 aan de handel in cryptovaluta tussen particulieren te verbieden om illegale geldstromen beter te kunnen controleren.
Zoals we zojuist hebben gezien, wordt uiteindelijk de voorkeur gegeven aan een meer pragmatische en genuanceerde aanpak. Zoals blijkt uit het interview met Evgeni Macharov, lid van de Commissie van de Openbare Kamer van de Russische Federatie, kan regelgeving een oplossing bieden.
Bovendien verzekert de staat zich, door tot nu toe clandestiene transacties te legaliseren, van de inning van verplichte heffingen op deze transacties, terwijl hij tegelijkertijd beschikt over instrumenten om de legitimiteit en conformiteit ervan te controleren.
