De invoering van regelgevingskaders leidt soms tot een vervaging van de grenzen tussen beleggersbescherming en algemeen toezicht. Dit geldt met name voor de AMLR-verordening (Anti-Money Laundering Regulation), die vanaf juli 2027 in de Europese Unie van kracht wordt. Het gaat om een ambitieus regelgevingskader dat enige verduidelijking behoeft om de daadwerkelijke reikwijdte ervan in te schatten zonder in alarmerende paranoia te vervallen.
AMLR: een problematisch regelgevingskader?
Sommigen vragen zich nog steeds af waarvoor cryptovaluta’s kunnen dienen. Misschien om een zekere onafhankelijkheid te behouden ten opzichte van het toezicht op financiële stromen, in een tijdperk waarin contant geld geleidelijk verdwijnt, hoewel het belangrijk lijkt op te merken dat Zweden – al jaren een pionier op dit gebied – uiteindelijk op dit punt een stap terug heeft gezet.
Een situatie die ook wordt versterkt door de invoering van digitale valuta van centrale banken (MNBC, of CBDC in het Engels) en het risico op mogelijke controle dat daarmee gepaard gaat. Een ontwikkeling die momenteel gaande is binnen de Europese Unie, waar de invoering naar verwachting in 2029 zal plaatsvinden, met een gezamenlijke wil tot strikte controle van stablecoins.
In deze context heeft de onafhankelijke onderzoeker Shanaka Anslem Perera onlangs aan de alarmbel getrokken vanwege een wetsvoorstel dat „elke burger als een crimineel behandelt“. Het gaat om transacties zoals het contant kopen van een auto of het versturen van meer dan 1 000 euro in Bitcoin, die binnenkort als verdacht zouden kunnen worden beschouwd.
CASH STERFT OVER 847 DAGEN
Europa heeft zojuist het einde van de financiële vrijheid wettelijk vastgelegd en niemand heeft het gemerkt.
Januari 2027: Elke euro boven de € 10.000 wordt illegaal betaalmiddel. Voor elke Bitcoin is toestemming van de overheid nodig. Elke transactie wordt een gegevenspunt in het surveillancenetwerk van Brussel.
Dit… pic.twitter.com/bZYDH0SG8d
— Shanaka Anslem Perera ⚡ (@shanaka86) 10 november 2025
Voor Shanaka Anslem Perera is dit een gelegenheid om erop te wijzen dat de legitieme strijd tegen het witwassen van geld – geschat op 500 miljard dollar per jaar – een ongewenst neveneffect met zich meebrengt in de vorm van mogelijk massaal toezicht op de bevolking van de Europese Unie.
Contante betalingen: geen verandering voor de Fransen
In de praktijk houdt deze regelgeving een zeer controversiële maatregel in die bedoeld is om contante betalingen te beperken tot maximaal 10.000 euro.
Een situatie die niet echt van toepassing is op Frankrijk, aangezien er op dit gebied al beperkingen gelden tussen particulieren en bedrijven, met een maximumbedrag van 1.000 euro. Wat betreft contante betalingen die rechtstreeks tussen particulieren plaatsvinden, loopt dit maximum op tot 15.000 euro.
Het doel van de AMLR is dus het streven naar harmonisatie tussen de lidstaten van de Europese Unie, aangezien contant geld nog steeds erg in trek is in landen als Duitsland of Oostenrijk, die rechtstreeks worden getroffen door deze nieuwe beperking.
Cryptovaluta’s: een meer gerichte dan algemene controle?
Wat betreft de overdracht van cryptovaluta’s houdt het doel van deze tekst – die in het verlengde ligt van de TFR-verordening (Transfer of Funds Regulation) – geen algemene controle in op on-chain-transacties, zoals op sociale media werd gesuggereerd.
De aangekondigde traceerbaarheid zal namelijk „uitsluitend“ plaatsvinden in het kader van transacties van meer dan 1.000 euro afkomstig uit een zelfbeheerde wallet (self-custody) waarbij interactie plaatsvindt met een gereguleerde dienstverlener (PSAN), zoals bijvoorbeeld de cryptovaluta-uitwisselingsplatforms Binance, Kraken of Coinbase.
Bij een overboeking tussen particulieren (rechtstreeks van wallet naar wallet) is dit toezicht niet van toepassing.
Houd er echter rekening mee dat bij elke transactie via een gereguleerde dienst beide partijen moeten worden geïdentificeerd en dat de transactiegegevens worden geregistreerd.
Nevenrisico’s van datalekken met cryptovaluta
Tegelijkertijd dringt zich een ander potentieel risico op, namelijk de invoering van de Europese DAC8-richtlijn, die inhoudt dat cryptovaluta’s in bredere mate worden meegenomen in de fiscale verplichtingen om de strijd tegen belastingfraude en -ontduiking te optimaliseren.
Dit streven naar transparantie stelt de verzamelde informatie over de digitale activa van belastingplichtigen bloot aan grote risico’s, vanwege de centralisatie ervan. Dit zou namelijk kunnen leiden tot het identificeren van aantrekkelijke doelwitten voor cybercriminelen of georganiseerde netwerken.
Je hoeft alleen maar te kijken naar het geval waarin een belastingambtenaar onlangs werd verdacht van het doorgeven van vertrouwelijke belastinggegevens aan criminele groeperingen om de mogelijke omvang van dit beveiligingslek te begrijpen, met name in een context waarin crypto-actoren worden ontvoerd en vastgehouden om losgeld te eisen.
Belastingambtenaar verdacht van het doorgeven van informatie aan de georganiseerde misdaad
In een ecosysteem waar het principe van ‘self-custody’ berust op individuele verantwoordelijkheid, wordt de bescherming van persoonsgegevens voortaan net zo cruciaal als die van privésleutels.
