De invoering van regelgevingskaders leidt soms tot een vervaging van de grenzen tussen beleggersbescherming en algemeen toezicht. Dit geldt met name voor de AMLR-verordening (Anti-Money Laundering Regulation), die vanaf juli 2027 in de Europese Unie van kracht wordt. Dit ambitieuze instrument vereist enige verduidelijking om de daadwerkelijke reikwijdte ervan te kunnen inschatten zonder in alarmerende paranoia te vervallen.
AMLR: een problematisch regelgevingskader?
Sommigen vragen zich nog steeds af wat het nut van cryptovaluta is. Misschien om een zekere onafhankelijkheid te behouden ten opzichte van het toezicht op financiële stromen, in een tijd waarin contant geld geleidelijk aan verdwijnt, hoewel het belangrijk lijkt om op te merken dat Zweden – al jaren een pionier op dit gebied – uiteindelijk een stap terug heeft gezet op dit gebied.
Deze situatie wordt nog versterkt door de invoering van digitale valuta van centrale banken (CBDC’s) en het risico van mogelijke controle dat daarmee gepaard gaat. Dit is een ontwikkeling die momenteel gaande is in de Europese Unie en die naar verwachting in 2029 zal worden ingevoerd, met een gezamenlijke wil om stablecoins streng te controleren.
In deze context heeft de onafhankelijke onderzoeker Shanaka Anslem Perera onlangs aan de bel getrokken over een tekst die “elke burger als een crimineel behandelt”. Het gaat om transacties zoals de aankoop van een auto in contanten of het versturen van meer dan 1.000 euro in Bitcoin, die binnenkort verdacht zouden kunnen worden.
CASH DIES IN 847 DAYS
Europe just legislated the end of financial freedom and nobody noticed.
January 2027: Every euro above €10,000 becomes illegal tender. Every Bitcoin needs government permission. Elke transactie wordt een datapunt in het surveillancenetwerk van Brussel.
Dit… pic.twitter.com/bZYDH0SG8d
— Shanaka Anslem Perera ⚡ (@shanaka86) 10 november 2025
Voor Shanaka Anslem Perera was dit een gelegenheid om eraan te herinneren dat de legitieme strijd tegen het witwassen van geld – dat naar schatting 500 miljard dollar per jaar bedraagt – een pervers effect heeft in de vorm van mogelijke massale surveillance van de bevolking van de Europese Unie.
Contante betalingen: geen verandering voor de Fransen
In de praktijk houdt deze regelgeving een zeer controversiële maatregel in om contante betalingen te beperken tot maximaal 10.000 euro.
Deze situatie heeft niet echt betrekking op Frankrijk, aangezien er al beperkingen bestaan op het gebied van betalingen tussen particulieren en professionals, met een maximumbedrag van 1.000 euro.
Voor contante betalingen tussen particulieren geldt een maximum van 15.000 euro.
Het doel van de AMLR is dus harmonisatie tussen de lidstaten van de Europese Unie, aangezien contant geld nog steeds erg populair is in landen als Duitsland en Oostenrijk, die rechtstreeks door deze nieuwe beperking worden getroffen.
Cryptovaluta: meer gerichte dan algemene controle?
Wat de overdracht van cryptovaluta betreft, houdt het doel van deze tekst – die in het verlengde ligt van de TFR-verordening (Transfer of Funds Regulation) – geen algemene controle van on-chain transacties in, zoals op sociale media werd gesuggereerd.
De aangekondigde tracering zal namelijk “alleen” plaatsvinden in het kader van transacties van meer dan 1.000 euro afkomstig uit een zelfbeheerde portefeuille (self-custody) waarbij een gereglementeerde dienstverlener (PSAN) betrokken is, zoals bijvoorbeeld de cryptovaluta-uitwisselingsplatforms Binance, Kraken of Coinbase.
In het geval van een overdracht tussen particulieren (rechtstreeks van wallet naar wallet) is deze controle niet van toepassing.
Houd er echter rekening mee dat elke transactie die bij een gereguleerde dienst wordt uitgevoerd, een identificatie van beide partijen en een registratie van de transactiegegevens vereist.
Bijkomende risico’s van het lekken van cryptogegevens
Tegelijkertijd is er nog een ander gegeven dat potentieel riskant is, namelijk de invoering van de Europese DAC8-richtlijn, die inhoudt dat cryptovaluta’s in bredere zin worden meegenomen in de fiscale verplichtingen om de strijd tegen belastingfraude en -ontduiking te optimaliseren.
Deze streven naar transparantie brengt de verzamelde informatie over de digitale activa van belastingplichtigen bloot aan grote risico’s, omdat deze informatie gecentraliseerd is. Dit zou cybercriminelen of georganiseerde netwerken namelijk in staat kunnen stellen om interessante doelwitten te identificeren.
Kijk maar naar het recente geval van een belastingambtenaar die ervan verdacht wordt vertrouwelijke belastinggegevens te hebben doorgegeven aan criminele groeperingen om de mogelijke omvang van deze veiligheidslek te begrijpen, met name in een context van ontvoeringen en gijzelingen van crypto-actoren om losgeld te eisen.
In een ecosysteem waar het principe van zelfbewaring gebaseerd is op individuele verantwoordelijkheid, wordt de bescherming van persoonsgegevens nu even cruciaal als die van privésleutels.
