Volgens een recent rapport van de Rekenkamer zou het fiscale toezicht op cryptovaluta’s op Frans grondgebied enkele tekortkomingen vertonen. Op de agenda: aangifte van zelfgehoste wallets en gerichte controle op sociale media. Een duidelijk veiligheidsrisico gezien de toename van ontvoeringen van crypto-actoren.
De Rekenkamer wijst op de fiscale uitdagingen in verband met cryptovaluta
De Rekenkamer is de belangrijkste Franse instelling die belast is met de controle op overheidsgeld. In dit kader heeft het onlangs een rapport uit december gepubliceerd over de correcties die moeten worden aangebracht in de „verstoringen van de vermogensbelasting”.
Een document van meer dan 200 pagina’s waarin een hoofdstuk is opgenomen dat het delicate onderwerp van cryptovaluta behandelt, en meer bepaald „de uitdaging van het opsporen van niet-aangegeven digitale activa”. Met name in het kader van gerealiseerde winsten „in de vorm van meerwaarden, inkomsten en schenkingen“.
Deze meerwaarden hebben grotendeels betrekking op dertigers, met meer dan 4.000 belastinghuishoudens die in dit rapport worden genoemd. Het probleem? Een verschil dat als „aanzienlijk“ wordt omschreven tussen de schattingen van Chainalysis over de meerwaarden van Franse cryptovaluta-houders in 2021, geraamd op 3,5 miljard euro, en de cijfers van de DGFiP, die een totale aangifte van 400 miljoen euro vermelden, waarbij 20.000 belastingplichtigen betrokken zijn in dezelfde periode.

Meerwaarden van digitale activa naar leeftijd
Naar aanleiding van deze constatering zijn de aangifteverplichtingen van houders van cryptovaluta en aanbieders van cryptodiensten (PSAN) geleidelijk aangescherpt. Er zouden echter nog enkele lacunes moeten worden opgevuld, zo blijkt uit bepaalde punten in dit rapport die door Henri Gauthier op het X-netwerk onder de aandacht zijn gebracht.
Enkele aanknopingspunten om het toezicht op de houders te verbeteren
Het eerste punt dat in dit rapport wordt benadrukt, betreft de inwerkingtreding van de „DAC 8“-richtlijn, die voor 2026 is gepland. Deze tekst verplicht Europese PSAN’s om bepaalde informatie over de via hen uitgevoerde transacties te melden aan de belastingautoriteiten van de lidstaat waaronder zij vallen.
De Rekenkamer geeft echter aan dat deze eis „ niet van toepassing zal zijn op in Frankrijk gevestigde PSAN’s”. Volgens de Rekenkamer zou het daarom noodzakelijk zijn om deze situatie te verhelpen door de verplichtingen van de Franse PSAN’s op dit gebied in overeenstemming te brengen met die van hun Europese tegenhangers.
Het rapport wijst ook op wat het „blinde vlekken“ in de regelgeving noemt, met name vanwege het volledig uitblijven van reacties op verzoeken van de belastingdienst door bepaalde niet-Europese PSAN’s die in Singapore of Hongkong zijn gevestigd.
Tegelijkertijd wijst de Rekenkamer heel duidelijk op het gebrek aan middelen waarover de Franse belastingdiensten beschikken om deze controles uit te voeren, die in handen zijn van „enkele deskundigen“. En terecht, want „digitale activa vormen nog geen echt aandachtsgebied van de belastingcontrole“.
Op de agenda: aangifte van zelfgehoste wallets en toezicht op sociale media
De belangrijkste aanbeveling in dit rapport betreft de invoering van een „verplichting om het belastingkantoor in kennis te stellen van het bezit van zelfgehoste crypto-activawallets vanaf een bepaalde drempelwaarde”.
Een procedure die, volgens Henri Gauthier, zou kunnen inhouden dat de betreffende adressen op de Cerfa-aangifte worden vermeld.
Ten slotte geeft de Rekenkamer aan dat de directie voor fiscale onderzoeken momenteel „een proef uitvoert waarmee zij niet-openbare gegevens van sociale media kan gebruiken om niet-aangegeven transacties met digitale activa op te sporen“.
Dit verscherpte toezicht brengt talrijke problemen met zich mee, met name op het gebied van veiligheid voor houders van cryptovaluta, die momenteel worden geconfronteerd met een toename van het aantal gijzelingen met losgeld eisen. Hun persoonsgegevens zouden namelijk in verkeerde handen kunnen vallen, hetzij door een hack, hetzij door medeplichtigheid van bepaalde ambtenaren, zoals onlangs het geval was.