In Iran zou het minen van 1 Bitcoin ongeveer 1.300 dollar aan elektriciteit kosten, terwijl het op de markt meer dan 110.000 dollar waard is. Een enorme kans, maar ook een paradox in een land dat in een energiecrisis verkeert en waar de Bitcoin zowel een reddingsboei als een zondebok is.
Bitcoin, een instrument dat bijna onmisbaar is geworden voor het voortbestaan van de Iraniërs
Iran is een bijzonder land als het gaat om Bitcoin. Het land heeft te maken met de meeste problemen die door de creatie van Satoshi Nakamoto kunnen worden verholpen of zelfs opgelost.
Sinds de jaren 80 kampt Iran met:
- de chronische inflatie van Argentinië,
- de massale uittocht uit Libanon,
- de verstikkende embargo’s van Cuba,
- de censuur van Noord-Korea,
- de geopolitieke dreigingen van Rusland,
- en de overvloed aan energie in Venezuela.
Geconfronteerd met deze cocktail van beperkingen, bedenkt de bevolking steeds meer strategieën om het hardnekkige lot te trotseren: schijnbedrijven in het buitenland, het gebruik van VPN’s, belastingontduiking en natuurlijk het toenemende gebruik van Bitcoin en stablecoins. Alle middelen zijn goed om te overleven.
In Iran wordt het maatschappelijk nut van Bitcoin niet langer in twijfel getrokken. Sinds 2020 is het gebruik ervan, evenals dat van stablecoins, wijdverbreid. In 2023 gebruikte al meer dan een kwart van de bevolking deze valuta.
Deze acceptatie heeft ook de opkomst van mining bevorderd, de meest directe manier om Bitcoin over grenzen en douaneposten heen te laten circuleren. Het fenomeen nam zulke proporties aan dat in 2024 naar schatting ongeveer 4,5% van de wereldwijde hashrate zich op Iraans grondgebied bevond.
Maar in mei 2025 leidde een ernstige energiecrisis tot de sluiting of vertraging van talrijke industrieën, waardoor de economische situatie nog verslechterde. Hoewel deze crisis vooral het gevolg was van slecht overheidsbeleid, werden de Bitcoin-miners als zondebok gebruikt, wat leidde tot een tijdelijk verbod op mining.
1300 dollar voor een Bitcoin, te mooi om waar te zijn?
Dankzij de enorme fossiele brandstofvoorraden en overheidssubsidies is elektriciteit in Iran bijzonder goedkoop.
Volgens recente schattingen zouden de elektriciteitskosten voor het minen van 1 BTC ongeveer 1.300 dollar bedragen, wat bijna 80 keer minder is dan de marktprijs, die momenteel meer dan 110.000 dollar bedraagt.
Hoewel de bron van dit document AlexMasonCrypto zelf is, lijken de gepresenteerde cijfers dicht bij de werkelijkheid te liggen, maar blijven ze onvolledig. De kaart en de publicaties van Alex geven namelijk niet aan welk type energie in aanmerking is genomen. Het gaat waarschijnlijk om huishoudelijke elektriciteit en niet om de elektriciteit die door de mijnbouwindustrie wordt verbruikt.
In de Verenigde Staten worden de elektriciteitskosten voor het minen van 1 BTC bijvoorbeeld geschat op 107.260 dollar, wat bijna gelijk is aan de huidige koers van de Bitcoin. Deze gegevens lijken geen rekening te houden met de verschillen tussen de staten, noch met de voorkeurstarieven waarvan de industriëlen profiteren door samen te werken met elektriciteitscentrales en deel te nemen aan programma’s voor het verminderen van het energieverbruik.
Deze schattingen moeten dus worden gerelativeerd. De elektriciteitskosten zijn niet de enige uitgaven van miners: ze moeten ook machines ter waarde van duizenden dollars aanschaffen en onderhouden, douanekosten betalen en registratiekosten aan de overheid betalen.
