Terwijl Iran steeds dieper wegzakt in een ernstige politieke en sociale crisis, botst de belofte van een oncensureerbare Bitcoin hard op de realiteit ter plaatse. De door het regime georkestreerde internetblokkades leggen de cryptovaluta’s lam, waardoor gebruikers hulpeloos staan tegenover de dagelijkse noodsituaties en de doeltreffendheid van Bitcoin in conflictgebieden in twijfel wordt getrokken.
Bitcoin is nutteloos tegen de onderdrukking door het mollah-regime in Iran
De situatie in Iran is de afgelopen weken aanzienlijk verslechterd, gekenmerkt door een gewelddadige reactie van het regime op de talrijke demonstraties die meer dan 100 steden hebben getroffen. Om de protesten de kop in te drukken, maken de autoriteiten gebruik van een geducht wapen: het afsluiten van het internet.
Deze strategie van een digitale ‘kill switch’ heeft directe gevolgen voor de op Bitcoin gebaseerde parallelle economie die zich daar begon te vestigen en die ook voor omzet zorgde op de handelsplatforms.
Lees meer over De opkomst van Bitcoin in Iran: een antwoord op inflatie en onderdrukking
Zonder toegang tot het internet blijft het Bitcoin-netwerk technisch gezien functioneren dankzij de verspreiding van zijn knooppunten over de hele wereld, maar de toegankelijkheid voor de eindgebruiker wordt complex, zo niet onmogelijk.
Zo zitten houders van digitale activa opgezadeld met een vermogen dat zij niet kunnen gebruiken of inruilen voor basisbehoeften, terwijl de koers van de rial, de lokale munteenheid, bijna al zijn waarde heeft verloren en in slechts twee weken tijd is gedaald van 40.000 rial per dollar naar 105 miljoen.
Koers van de dollar ten opzichte van de rial
Een anonieme bron ter plaatse, wiens getuigenis ons bereikte dankzij toegang tot het Starlink-satellietnetwerk, beschrijft deze impasse:
“Op dit moment is ons grootste probleem dat we onze Bitcoins niet gemakkelijk in contanten kunnen omwisselen, omdat het internet is afgesloten en de markt een gebrek aan liquiditeit vertoont. Maar ik zal een oplossing vinden. De supermarkten zijn nog open, hoewel sommige schappen leeg zijn en niet worden bijgevuld. We hebben moeite om producten zoals bakolie te vinden, bijvoorbeeld.”
Deze onmogelijkheid om hun BTC te verkopen plaatst gebruikers in een kwetsbare situatie, waardoor ze niet in hun directe levensbehoeften kunnen voorzien.
Men zou kunnen overwegen dat een handelaar betalingen in Bitcoin accepteert via een persoonlijke toegang tot Starlink, maar afgezien van de beperkte toegankelijkheid van deze oplossing, heerst er nu een groeiende onzekerheid over de duurzame terugkeer van internet in Iran, wat de acceptatie ervan ontmoedigt.
Maakt het voorbeeld van Iran definitief een einde aan het Bitcoin-verhaal?
De recente gebeurtenissen in Iran illustreren perfect de huidige beperkingen van de acceptatie van Bitcoin als bescherming tegen staatsdwang.
Zolang het internet gecentraliseerd blijft en dus door regeringen kan worden gecontroleerd, blijven zowel de vrijheid van meningsuiting als de vrijheid van transacties voorwaardelijk. En dit geldt niet alleen voor Bitcoin: het hele financiële systeem wordt hierdoor beïnvloed, inclusief betalingen in fiatgeld via bankkaarten, evenals de toegang tot contant geld, aangezien geldautomaten ook afhankelijk zijn van een internetverbinding.
Hoewel Bitcoin tijdelijk faalt in zijn functie als dagelijks betaalmiddel, behoudt het zijn fundamentele eigenschap van weerstand tegen inbeslagname. In tegenstelling tot door het regime bevroren bankrekeningen blijven fondsen die met privésleutels zijn beveiligd buiten het bereik van de autoriteiten.
Voor velen blijft het gebruik van Bitcoin het enige middel om de monetaire macht uit de handen van de staat te rukken. Het is een verzekering tegen de door centrale banken gekozen monetaire waardevermindering en een bescherming tegen gerichte financiële censuur.
Het bezit van Bitcoin stelt u niet in staat om brood te kopen tijdens een stroom- of netwerkstoring, maar vormt bovenal een middel om de macht van een staat te beperken wat betreft monetaire manipulatie en de financiering van vrijheidsbeperkende beleidsmaatregelen die een internetblokkade rechtvaardigen – een strijd die vooraf moet worden gevoerd, voordat de censuur van kracht wordt.
