W piątek posłowie z partii MoDem, PS i RN zatwierdzili poprawkę dotyczącą podatku od majątku nieproduktywnego. Co obejmuje ten tekst, który już teraz budzi liczne wątpliwości co do jego ekonomicznej zasadności?
Czym jest ten nowy podatek od majątku nieproduktywnego?
W piątek w ramach projektu ustawy budżetowej (PLF) na rok 2026 przyjęto poprawkę dotyczącą „majątku nieproduktywnego”. Tekst ten, przedstawiony przez partię MoDem, uzyskał również poparcie posłów z Rassemblement National (RN) oraz Partii Socjalistycznej (PS).
Ta nowość, mająca na celu przekształcenie podatku od majątku nieruchomościowego (IFI) i określona przez przedsiębiorcę Erica Larchevêque’a jako „polityczna luka”, budzi wiele wątpliwości. W rzeczywistości wspomniana poprawka nakłada opodatkowanie w wysokości 1% rocznie na każdą część majątku uznaną za nieproduktywną w odniesieniu do „części wartości netto podlegającej opodatkowaniu” przekraczającej 2 miliony euro.
W tym przypadku kluczową kwestią jest zatem zdefiniowanie, co uznaje się za „nieproduktywne”. Obejmuje to zatem następujące aktywa:
- Aktywa cyfrowe bez żadnych wyjątków;
- Ruchomości materialne (cenne przedmioty, złoto, samochody, jachty, dzieła sztuki itp.);
- Fundusze ubezpieczeń na życie „nieprzeznaczone na inwestycje produktywne”, co obejmuje fundusze obligacyjne.
W sektorze nieruchomości niektóre nieruchomości są zwolnione z tego podatku, o ile spełniają kilka warunków, między innymi jeśli są wynajmowane osobom trzecim, z którymi nie łączą ich żadne więzy rodzinne, na okres co najmniej 12 miesięcy.
Pod pretekstem wspierania inwestycji produktywnych (takich jak rynek akcji) poprawka ta ma zatem na celu zmianę podatku IFI, który „wydaje się obecnie niespójny z ekonomicznego punktu widzenia”:
W celu wspierania inwestycji produktywnych niniejsza poprawka proponuje reformę podatku IFI tak, aby zbliżył się on do podatku od majątku nieproduktywnego poprzez wyłączenie z jego podstawy opodatkowania aktywów nieruchomościowych o charakterze produktywnym — za takie uznaje się nieruchomości wynajmowane na okres dłuższy niż rok i spełniające kryteria, w szczególności środowiskowe — przy jednoczesnym zachowaniu lub włączeniu do niego aktywów nieproduktywnych: nieruchomości nieproduktywne, ruchomości materialne (przedmioty wartościowe, samochody, jachty, samoloty, meble itp.), aktywa cyfrowe, ubezpieczenia na życie w zakresie środków nieprzeznaczonych na inwestycje produktywne.
Chociaż tekst ten został już włączony do aktualnej wersji projektu ustawy budżetowej na rok 2026, sam projekt musi jeszcze przejść przez procedurę parlamentarnej debaty, dlatego na chwilę obecną nie ma jeszcze całkowitej pewności, czy ten nowy podatek zostanie wprowadzony.
Niemniej jednak ta ewentualność już teraz budzi wątpliwości ze względu na precedensy, jakie za sobą pociąga. Na przykład w kontekście kryptowalut oznaczałoby to konieczność zgłaszania organom podatkowym również adresów portfeli przechowywanych we własnym zakresie, co rodzi poważne obawy dotyczące prywatności, zwłaszcza w obliczu ryzyka wycieku danych.
Ponadto fundusze pieniężne zawierają znaczne udziały francuskiego długu. W związku z tym środek ten można postrzegać jako podatek za „przywilej” posiadania długu trzeciego najbardziej zadłużonego kraju w Unii Europejskiej; jednak zachęcając Francuzów do pozbywania się obligacji, spowoduje to przede wszystkim wzrost udziału tego samego długu w posiadaniu zagranicznych mocarstw.
